Hoi allemaal,

Het heeft een paar weken geduurd voordat jullie iets van mioj horen. Mijn bazin en ik hebben het heel druk gehad met het inwerken bij de NHL. Daarnaast had mijn vrouwtje de eerste weken van mei een ontstoken oog. Daarom mocht ik niet achter de computer. Nu gaat het weer iets beter met het oog van mijn bazin. Het dagelijks reizen naar de NHL begint ook al te wennen. Maar het is 's ochtends best heel druk in de trein. Vorige week was er een meneer heel boos omdat ik meerdere zitplaatsen in beslag neem in de trein. Ik zit uiteraard niet op een bank, maar ik lig eronder. De treinen van Arriva zijn zo krap dat er dan niemand naast mijn bazin kan zitten. En dat is lastig in zo'n drukke trein. Maar het is voor mij te gevaarlijk om in het gangpad te liggen. Verder heb ik het wel naar de zin bij de NHL. Ik heb een prachtig uitzicht vanuit mijn mand voor het raam op de derde verdieping. Ik kan ook goed opschieten met al mijn kamergenoten. Best aardige lui daar bij de NHL. Vorige week donderdag kwam Maxima het gebouw van de NHL openen. Wat een drukte. Zij is vlak langs ons gelopen, maar ik denk niet dat ze mij of mijn bazin gezien heeft. Mijn bazin haalde een groot stuk oranjekoek na het bezoek van Maxima. Helaas kreeg ik niets. Volgens mijn bazin was de oranjekoek heel lekker.

Het leven is niet eerlijk voor een arme hard werkende geleidehond. Duim morgenmiddag maar even voor mij. Er komt iemand van de geleidehondenschool om mijn werk te keuren. Overmorgen moet ik met mijn bazin naar de oogarts en 's middags ga ik samen met Anneke naar Achmea voor een sollicitatiegesprek. Natuurlijk gedraag ik mij dan voorbeeldig.

Greot en poot van Tina

Hoi allemaal,

Het is al weer een tijdje geleden dat ik iets van mij heb laten horen. Maar er gebeurde niet veel de laatste dagen. Maar gisteren was het weer zo ver. Samen met mijn bazin ben ik weer eens met de trein op stap geweest. Wij gingen naar Leeuwarden. Naar de Noordelijke Hogeschool Leeuwarden. Wij hadden daar een gesprek met twee aardige heren. Zoals het hoort lag ik rustig in een hoekje van de kamer waar wij zaten. Ik heb begrepen dat mijn bazin in Leeuwarden gaat werken. Dat betekent dat ik vanaf 1 april bijna iedere dag met mijn bazin naar Leeuwarden ga reizen met de trein. Dat vind ik leuk. Het lijkt mij spannend om samen met de bazin naar nieuw werk te gaan. Ben benieuwd of ik er de hele dag geknuffeld ga worden. Maar dat zal wel niet want mijn bazin is erg streng. Ik mag nooit wat van haar. Ik hou jullie op de hoogte van mijn ervaringen in Leeuwarden. Maar eerst ga ik samen met de bazin en haar familie uit eten. Dan moet ik natuurlijk weer onder de tafel. Het leven van een hond is zwaar.

Met vriendelijke poot,

Tina

Vandaag ben ik samen met mijn bazin naar het stembureau geweest. Ik weet niet wat stemmen precies is, maar het heeft iets met democratie te maken en je stem uitbrengen op een politieke partij. Je moet dan naar een lokaal en daar moet je op een groot vel papier een hokje voor een naam rood maken. Nou, dat lijkt mij niet erg moeilijk. Ik heb samen met mijn bazin een partij uitgezocht die ons beiden wel aanspreekt. Die partij behartigt de belangen voor dieren. Nu ben ik zelf een dier en ik vind het prettig als er ook aan MIJN belangen gedacht wordt in de politiek. Ik mocht, ja, moest dus mee naar het stembureau. Daar zaten drie aardige mensen en voor deze weblog wilden wij wel een mooie foto van mij en mijn bazin in het stembureau maken. Om mij mooi op de foto te krijgen deed iemand een kat na en iemand anders riep mijn naam. Ik zat met gespitste oren te kijken naar al die gekkigheid die uitgehaald werd om mij mooi op de foto te krijgen. Zelf vind ik dat het wel gelukt is, alleen mijn bazin staat er niet goed op. Die is niet zo fotogeniek als ik ben. Je kunt als bazin natuurlijk ook niet alles hebben. Hieronder staat een foto van mij in het stembureau. Doe maar alsof je mijn bazin niet ziet.

“

Groet en een poot van Tina

Als geleidehond maak je van alles mee wat andere honden niet kunnen meemaken. Gisteren hadden mijn bazin en ik het bijzonder druk. Vroeg in de ochtend moest ik samen met mijn bazin naar het UWV. Daar had mijn bazin een afspraak om bij een arbeidsdeskundige te mogen meekijken bij zijn werk. Er kwamen die ochtend verschillende mensen praten bij de meneer van het UWV. Anneke was weer eens vergeten om te vertellen dat ik ook mee zou komen en de meneer van het UWV bleek allergisch voor mij te zijn. Ik moest dus zo ver mogelijk uit de buurt van de UWV meneer liggen. Ik heb de hele ochtend keurig op mijn plekje gelegen en achteraf bleek de meneer niet veel last van mij en de allergie te hebben. Maar ik heb mij dan natuurlijk ook keurig gedragen. Toen wij van het UWV thuis kwamen moest ik nog samen met mijn bazin naar de winkel omdat de lamp in de gang stuk was. Eerst gingen wij samen op zoek naar een lampenwinkel in de buurt. Maar die winkel was failliet gegaan werd ons verteld. Toen moest ik samen met mijn bazin helemaal naar Paddepoel lopen om nieuwe lampjes te kopen. Gelukkig werkte de lamp weer goed met de nieuwe lampjes erin. Toen werd er aangebeld en moest ik weer in de beugel. Nu had mijn bazin een afspraak met mensen die zij helemaal niet kende. Zij ging naar een workshop Social Media. Mij zegt dat niets, maar het heeft iets te maken met computers en netwerken. Zoiets als wat ik doe met mijn weblog. Heel veel mensen op die bijeenkomst wilden van alles over mij als geleidehond weten en iedereen wilde mij knuffelen. Maar dat mag niet als ik aan het werk ben en in de beugel zit. Ik heb de hele avond keurig in de buurt van mijn bazin gelegen en hield haar uiteraard voortdurend in de gaten. Nu denken jullie dat ik altijd heel braaf ben. Maar dat valt best mee, zondag heb ik nog in de sloot van ons park gezeten omdat ik bij het opjagen van een watervogel mijn frisbee in het water had laten vallen. Toen moest ik wel in de sloot springen om de frisbee op te halen. Toen was mijn bazin niet erg blij met mij. Meestal ben ik erg braaf, maar af en toe ben ik een gewone hond en haal ik streken uit.
Morgen 3 maart ga ik mijn bazin helpen bij het stemmen voor de Gemeenteraad, je kunt het druk hebben als blindengeleidehond.

Met vriendelijke poot,

Tina

Hoi allemaal,

Afgelopen zondag ben ik met mijn bazin en met onze buurvrouw Anneke naar Martiniplaza geweest. Daar was een musical en daar wilde mijn bazin Anneke en ook buurvrouw Anneke naartoe. Natuurlijk ga ik dan mee, want mijn bazin kan niet zonder mij de deur uit. Wij gingen met de auto van buurvrouw Anneke. Bij Martiniplaza bleek dat mijn bazin Anneke de kaartjes voor de musical niet goed had opgeborgen in haar tas. De kaartjes waren nergens te vinden. Wij gingen naar een service balie en daar werden nieuwe kaartjes voor ons uitgeprint. Wij kregen daardoor ook nog betere plaatsen want er was geen rekening met mijn aanwezigheid gehouden bij het boeken van de kaartjes. En dat terwijl mijn bazin heel duidelijk heeft gezegd dat ik mee zou komen naar het theather. Nu kregen wij plaatsen aan het begin van de rij en kon ik heerlijk op de brede traptreden naarst de stoelen liggen. De tewee Anneke’s genoten van de voorstelling en ik lag keurig naast ze een beetje rond te kijken. In de pauze werd mij een grote bak heerlijk fris water gebracht. Wat een geweldige service om zo goed om een hond te denken die te gast is bij Martiniplaza. Als mijn bazin weer eens uit wil gaan dan hoop ik dat zij weer naar Martiniplaza gaat, dan krijg ik vast weer van dat heerlijke water. En ook de vloerbedekking ligt daar ook heerlijk zacht. Ik begrijp dat er geen ‘gewone’ honden binnen mogen bij Martiniplaza. Maar voor mij als blindengeleidehond en voor hulphonden wordt er een uitzondering gemaakt. Wij werkende honden worden zeer gastvrij ontvangen bij Martiniplaza, daarvoor niets dan lof.

Met vriendelijke poot,

Tina (geleidehond)

Als wij niet aan het werk zijn dan gaan wij iedere dag naar het park. Het park is mijn favoriete speelplek. Daar mag ik lekker los lopen en kan ik spelen met de frisbee of een bal. Vorig jaar is er voor ons, de honden uit de buurt, een mooi speelveldje geopend. Er staan speeltoestellen waar de andere honden op mogen spelen. Ik mag niet op de toestellen spelen van de geleidehondenschool. De kans dat ik val en daarbij gewond raak is te groot. Dan kan ik mijn bazin niet meer begeleiden als zij op stap gaat. Ik was toch belangrijk bij de opening van ons hondenspeelveldje. Samen met mijn vrouwtje heb ik een demonstratie gegeven van wat ik zoal kan als blindengeleidehond. Er was een hindernisbaan uitgezet met allerlei obstakels en er lag zelfs vers vlees om mij uit te dagen. Natuurlijk heb ik Anneke keurig om alle spullen heengeleid. Ik heb wel even gesnuffeld aan het vlees. Het rook heerlijk, maar ik mocht er niet aankomen, dus liep ik met een diepe zucht netjes door. Ik kreeg heerlijke koekjes na mijn geslaagde presentatie en ik was heel trots op onze prestatie. Ook Anneke was heel blij en knuffelde mij. Het heerlijke vlees is door een andere hond opgegeten, dat was niet eerlijk vond ik, maar Anneke dacht daar heel anders over.  Ik heb niets aan de speeltoestellen op ons hondenspeelveldje. Maar er is ruimte genoeg om een bal of een frisbee te gooien. Dat doet Anneke dan ook iedere dag. Ik ren achten de frisbee of de bal aan en probeer mijn speeltje te vangen. Vaak lukt dat. De afgelopen maanden lag er sneeuw in het park, dat wat te gek. Ik lag iedere dag heerlijk in de sneeuw te rollen van plezier. Heerlijk is dat witte koude spul. Hieronder staan foto’s van mij in de sneeuw in het park.

Met vriendelijke poot Tina

Vanmorgen ben ik samen met mijn vrouwtje naar de apotheek geweest. Daar komen wij geregeld. Het ruikt er niet lekker en ik vind er niet veel aan. Wij gingen lopend naar de apotheek. Ik moest goed opletten want er ligt nog sneeuw en ijs op het trottoir. Ik moet oppassen dat mijn bazin niet uitglijdt en valt. Voorzichtig leid ik mijn bazin om de gladde plekken heen. Na de apotheek gingen wij naar de drogist. Daar is het leuk, want daar kun je snoepjes opscheppen. Bij de snoepjes ligt er vaak iets lekkers op de grond. Ik mag dat niet opeten van Anneke. Maar af en toe lukt het mij toch em stiekum iets van de vloer te pakken en snel naar binnen te werken. Vandaag kwamen wij niet in de buurt van de snoepjes. Dat was jammer. Misschien heb ik de volgende keer meer geluk.

Poot, Tina

Gisteren ben ik samen met mijn bazin naar cursus geweest. Zij moest naar een cursus netwerken. Ik weet niet wat dat is, maar het was volgens mij wel een gezellige dag. Wij moesten vroeg weg met de trein. Eerst met de taxi naar het station, dan mag ik uitgebreid op de achterbank liggen. Op het station heb ik de stempelautomaat voor mijn vrouwtje opgezocht. Daar stopt zij dan iets in en dat zegt ‘ting’. Daarna zijn wij naar de trein gelopen en heb ik een plekje voor Anneke gezocht in de trein. Toen kon ik rustig onder de bank gaan liggen soezen. In Zwolle zijn wij uitgestapt. Dit was de tweede keer dat wij naar cursus gingen in Zwolle en ik wist nog precies naar welk gebouw wij moesten. Voor het gebouw is een hoge trap. Dan geef ik aan waar de trap begint en ophoudt zodat mijn bazin niet struikelt. Ik zet voorzichtig mijn voorste voeten op de eerste tree van de trap. Bij het einde van de trap blijf ik even staan om aan te geven dat wij boven of beneden zijn. Tijdens de cursus heb ik een beetje liggen soezen, echt slapen kan natuurlijk niet want ik moet wel weten wat mijn vrouwtje doet. Op de terugweg was het vol in de trein. Er was nog net één plekje voor ons. Ik moest onder de bank, tussen de voeten van Anneke, gaan liggen. Toen wij thuis kwamen heb ik een heerlijk varkensoor van Anneke gekregen. Daarna ben ik in een welverdiende slaap gevallen.

Poot,

Tina

Hoi lezers, graag wil ik mij even aan jullie voorstelen. Mijn naam is Tina en ik ben de blindengeleidehond van Anneke. Via deze web-log wil ik jullie op de hoogte houden van wat ik zoal beleef als geleidehond. Ik hoor vaak mensen aan mijn bazin vragen wat ik allemaal kan en of ik ook overal naar binnen mag en of ik mij altijd keurig gedraag. Natuurlijk gedraag ik mij altijd voorbeeldig, maar ik blijf ook een gewone hond en af en toe haal ik toch ook nog wel eens stoute streken uit. Ik ben een beeldschone zwarte Duitse Herder en ik ben zeer trouw aan mijn bazin. Waar zij gaat, daar ga ik ook. Maar eigenlijk is het beter om te zeggen dat Anneke gaat waar ik haar naartoe breng. Dat gebeurt uiteraard in goed overleg tussen ons. Nu wil Anneke weer achter de computer en word ik weggestuurd. Ik hou jullie de komende weken op de hoogte van alles wat ik zoal beleef.

Poot,

Tina